Wprowadzenie

O Seatizens Bio-Murals

Seatizens Bio-Murals to partycypacyjny projekt sztuki publicznej i badań nad biomateriałami, rozwijany w Brzeźnie w Gdańsku, nad Bałtykiem. Przywraca relację mieszkańców z morzem poprzez lokalne materiały, wiedzę naukową, praktykę artystyczną i wspólne tworzenie.

Projekt przekłada badania Bałtyku na powierzchnie w przestrzeni publicznej: muszle stają się farbą i tynkiem wapiennym, algi — bioplastikami i opowieściami o kolorze, a szkło morskie — mozaiką. Każdy materiał jest zarówno substancją, jak i nośnikiem wiedzy ekologicznej, kulturowej oraz społecznej.

Toolkit zbiera receptury materiałów, formaty warsztatów, wnioski i ramy oceny wpływu opracowane podczas projektu. Jest przeznaczony dla artystów, edukatorów, instytucji kultury, projektantów, badaczy, organizatorów działań społecznych oraz wszystkich zainteresowanych etyczną, partycypacyjną i eksperymentalną pracą z zasobami wybrzeża.

Dlaczego Bałtyk?

Bałtyk jest jednym z najbardziej wrażliwych ekosystemów morskich Europy. To częściowo zamknięte morze słonawe o niskim zasoleniu i powolnej wymianie wody, szczególnie podatne na zanieczyszczenia, eutrofizację, niedobory tlenu, zmianę klimatu i utratę bioróżnorodności. Mieszkanie nad morzem nie oznacza automatycznie więzi z nim. Seatizens wykorzystuje materiały i sztukę publiczną, aby morze stało się widoczne w codziennym życiu miasta.

Jak korzystać z toolkitu

• Sięgnij do biblioteki materiałów, jeśli chcesz przetestować lub dostosować konkretną recepturę biomateriału.
• Sięgnij do toolkitu warsztatowego, jeśli chcesz przeprowadzić proces partycypacyjny z konkretną grupą.
• Przeczytaj opisy realizacji, aby zobaczyć, jak połączono materiały, społeczność i koncepcje artystyczne w przestrzeni publicznej.
• Korzystaj z wniosków, opisu wpływu i pytań badawczych, aby planować bezpieczniejsze i bardziej odpowiedzialne powtórzenia procesu.

Podstawowe zasady

• Nie traktuj ekosystemów morskich jak magazynów surowców. Pracuj z odpadami, odpowiedzialnymi źródłami i próbkami edukacyjnymi.
• Traktuj uczestników jako osoby posiadające wiedzę, a nie biernych odbiorców.
• Weryfikuj decyzje materiałowe w kontekście ekologicznym, poprzez konsultacje naukowe i praktyczne testy.
• Dokumentuj receptury, niepowodzenia i zmiany. Praca z biomateriałami zależy od wilgotności, temperatury, rozmiaru cząstek i lokalnych warunków.
• Pokazuj proces. Wiedza o morzu rozwija się przez dotyk, dialog i wspólne wytwarzanie.